مقاطع سازه ای توخالی (HSS)، تیوبهای فولادی با درز جوش و استحکام بالا هستند که به عنوان یک عضو باربر در ساختمانها و دیگر سازه ها و محصولات تولیدی استفاده می شوند. این مقاطع در اشکال گرد، مربع و مستطیل و در طیف گسترده ای از اندازه ها تولید می شوند. مزایای آنها شامل ظاهر زیبا، نسبت استحکام به وزن بالا، یکپارچگی استحکام، مقرون به صرفه بودن و قابلیت بازیافت است.
تاریخچه تولید مقاطع ساختمانی h.s.s
در بعضی مواقع HSS به اشتباه با عنوان فولاد سازه ای توخالی (Hollow Structural Steel) اشاره می شود. مقاطع چهارگوش HSS (مربع و مستطیل) معمولا tube steel یا structural tubing نامبرده می شوند. مقاطع گرد HSS گهگاه به طور اشتباه steel pipe نامیده می شوند. گرچه لوله فولادی واقعی، از نظر طبقه بندی و ابعاد، متفاوت از HSS طبقه بندی می شود. (ابعاد HSS بر اساس ابعاد بیرونی پروفیل است، در حالی که ابعاد لوله ها اساساً بر طبق قطر داخلی آنها تعیین می شود). گوشه های HSS به صورت گرد می باشند و شعاعی تقریباً دو برابر ضخامت دیواره مقاطع سازه ای توخالی دارند. این ضخامت دیواره در کل مقطع یکسان است.
 
تاریخچه تولید مقاطع ساختمانی h.s.s
در انگلستان و یا دیگر کشورهایی که واژگان مهندسی و عمران بریتانیایی را دنبال می کنند، واژه ی HSS استفاده نمی شود. سه شکل اصلی مقاطع، با عناوین CHS, SHS, RHS مقاطع توخالی گرد، مربع و مستطیلی می باشند. معمولاً این تعیین نامها به اندازه های متریک هم مربوط می شوند، بنابراین ابعاد و تلورانسها، اندکی با HSS متفاوت است.
 
خواص فوق العاده مقاطع توخالی (Tubular Shape) مدت های زیادی است که در دنیا شناخته شده و در آثار قدیمی نمونه های زیبایی از این موارد شناسایی شده است. یک نمونه ی برجسته، پل Firth of Forth در اسکاتلند (1890) است.
در قرن نوزدهم، اولین روشهای تولید مقاطع توخالی دایره ای جوش شده و بدون درز ابداع شد. در سال 1886 میلادی برادران مانیسمان (Mannesmann) تولید لوله از طریق نورد مورب با سوراخ کاری را توسعه دادند (تصویر 1.7) که نورد مقاطع لوله ای با طول کوتاه و ضخامت زیاد را امکان پذیر می ساخت.