این نوع اتصال معمولاً به دو شکل است، یا به صورت صلب و گیردارند و یا به صورت مفصلی اند:
اتصال مفصلی
اتصال مفصلی یا ساده اتصالی است که تنها برای تحمل بار قائم طراحی می شود و در محل اتصال هیچگونه لنگری وجود ندارد. طراحی و کنترل اتصال مفصلی مقاطع سازه ای توخالی، مانند اتصال در ستون با مقطع بسته دارای استیفنر (ساخته شده با ورق 4 ضلع) و یا مقاطع باز (I) است. (تصویر روبرو) 
اتصال مفصلی مقاطع توخالی
 
انواع استیفنرها
اتصال صلب
اتصالی است که علاوه بر تحمل نیروی برشی حاصل از بار قائم، توانایی تحمل لنگر حاصل از بارهای جانبی (زلزله یا باد) را نیز دارد. از اینرو این اتصالات که قادرند تمام ظرفیت خمشی تیر را به ستون منتقل کنند، اتصالاتی تمام گیردارند.

اتصال فوق مدرن ConXL