یکی از مسائل مهم در طراحی اتصال صلب تیر با مقطع I به ستون H.S.S، لزوم وجود ورق پیوستگی در محل اتصال است. برای نصب سخت کننده ها (استیفنر) در محل اتصال، سه شیوه رایج تاکنون مورد استفاده قرار گرفته است. در پایین به نحوۀ اجرای این شیوه های می پردازیم.
همه ی شیوه های اتصال استیفنری به لحاظ فنی و اجرایی دارای ایرادات مهمی می باشند که مهمترین آنها عبارتند از *جوشکاری زیاد و ضعیف شدن مقطع *زمان اجرای طولانی *دشواری اجرا * پرتی مصالح زیاد.
در صفحه ConXL چیست، بیشتر درباره این اتصال بخوانید.

 
خط جوش استیفنر عبوری
اتصال با استیفنر (دیافراگم) عبوری
استیفنر عبوری شامل دو صفحه ی سخت کننده در محل اتصال است که از درون ستون عبور کرده و ستون را به سه قسمت تقسیم می کنند. پس از نصب دیافراگم ها، ستون ها در محل خود مجدداً نصب و جوش می شوند. (تصویر 1)
 
اتصال با استیفنر داخلی
برای اجرای استیفنر داخلی از چند روش می توان استفاده نمود:
1- بریدن یک وجه ستون ( جهت دسترسی جوش)
2- استفاده از ربات های جوشکار
خط جوش استیفنر داخلی
 
خط جوش استیفنر خارجی


اتصال با استیفنر خارجی
در این نوع اتصال استیفنر به صورت صفحاتی در پیرامون ستون به گونه ای طراحی می گردد که علاوه بر انتقال کامل نیروهای ناشی از خمش تیر به ستون، از لهیدگی موضعی ستون نیز جلوگیری کند. (تصویر3)